Ομιλία στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ απηύθυνε το Σάββατο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα κατά των τριών κομμάτων της κυβέρνησης.
«Δε θα επιτρέψουμε η πολιτική ζωή να λειτουργήσει με τους δικούς τους όρους, δηλαδή με όρους υποκόσμου» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Α. Τσίπρας, προσθέτοντας, σε άλλο σημείο της ομιλίας του, πως «θα ξηλώσουμε ένα προς ένα τα μέτρα του Μνημονίου».
Ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο τρίπτυχο «ακύρωση, αναδιαπραγμάτευση, ανασυγκρότηση» και συνέχισε:
«Η συγκυβέρνηση Σαμαρά έχει προαποφασίσει εξοντωτικά, οριζόντια μέτρα μόνιμης φτώχειας. Κάθε είδους και εναντίον όλων.
Και κυρίως εναντίον των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.
Μισθωτών, συνταξιούχων, αγροτών, ανασφάλιστων ηλικιωμένων, εργαζόμενων σε εποχικά επαγγέλματα, νεφροπαθών.
Η συγκυβέρνηση τραβάει την σκανδάλη σ’ όποιον φτωχό κι αδύναμο κλειδώνει στο στόχαστρό της. Θα ανακοινώσει ένα πρωτοφανές για ευρωπαϊκή χώρα πακέτο μέτρων.
Και αν κανείς συνυπολογίσει ότι βρισκόμαστε για Πέμπτη συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση, τότε συνειδητοποιεί ότι αυτό το παγκόσμιο πείραμα που διεξάγεται στην Ελλάδα, παίρνει χαρακτηριστικά κοινωνικού ολοκαυτώματος.
Και είναι πλέον προφανές ότι δεν υπάρχει κανένας θετικός στόχος σε αυτό το πείραμα.
Δεν υπάρχει κανείς σοβαρός αναλυτής που να αποδέχεται ότι αυτό το πρόγραμμα και αυτά τα μέτρα, θα εξυπηρετήσουν κάποιο θετικό σενάριο, δημοσιονομικής σταθεροποίησης.
Όλοι παραδέχονται ότι το πρόγραμμα απέτυχε και ότι θα αποτύχει εκ νέου.
Και ζούμε αυτό το θέατρο του παραλόγου.
Τις αλκυονίδες μέρες μέχρι τις Αμερικάνικες εκλογές.
Αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι ο χειμώνας θα είναι βαρύς και η χώρα μας απροστάτευτη.
Στο νέο Ευρωπαϊκό χάρτη, στη διαμόρφωση της Νέας Ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής η χώρα μας απουσιάζει προκλητικά.
Ακόμα και από τη διεκδίκηση πόρων για το επόμενο πακέτο στήριξης 2014-2020, μειώθηκε η συμμετοχή μας από τα 20 στα 14 δις, κι ας είμαστε η πιο αδύναμη χώρα.
Ο πρωθυπουργός και οι συγκυβερνήτες του προσδοκούν ότι η συμπεριφορά του καλού και υπάκουου τροφίμου θα έχει αποτέλεσμα και θα τους ανταμείψουν στο τέλος.
Είναι βαθιά γελασμένοι.
Όταν ένας πρωθυπουργός δηλώνει στα διεθνή μέσα ότι η Ελλάδα θα πεθάνει αν τη διώξουν από την ευρωζώνη, δεν ενισχύει τα διαπραγματευτικά επιχειρήματα της χώρας, τα καταστρέφει.
Όταν ένας πρωθυπουργός εμφανίζεται γονυπετής να παρακαλάει για άφεση αμαρτιών τη κα Μέρκελ, δεν κερδίζει τον οίκτο αλλά την απαξία της για την ελληνική ηγεσία.
Και φυσικά όταν αποδέχεσαι ως προϋπόθεση για τη διεκδίκηση λύσης σε πολιτικό επίπεδο, στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, την ετυμηγορία μιας ομάδας τεχνοκρατών, τότε ακυρώνεις οποιαδήποτε δυνατότητα διαπραγμάτευσης.
Γιατί ακόμα και οι πέτρες γνωρίζουν ότι στη περίπτωση της Ελλάδας δεν υπάρχει περιθώριο τεχνικής λύσης, παρά μόνο πολιτικής λύσης.
Πώς να το κάνουμε, όσο και να το στριμώξεις δε βγαίνουν τα νούμερα.
Τώρα λένε τους φταίει ο Τόμσεν. Οι άλλοι είναι συνεννοήσιμοι αλλά ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ, έχει λένε μια ανεξήγητη συμπεριφορά.
Ακούω, το βράδυ αυτές τις βαθυστόχαστες αναλύσεις των τηλεοπτικών δελτίων.
Μόνο το ζωολογικό του χάρτη δε φέρανε, να δούμε τι είναι αυτό που τον επηρεάζει και αντιδρά παράξενα.
Ενώ όλα έξω πάνε καλά, ενώ το πρόγραμμα αποδίδει και το χρέος, γίνεται βιώσιμο, και κυρίως, ενώ η κυβέρνηση είναι ξανά πρόθυμη να ποτίσει με το δηλητήριο της ύφεσης την οικονομία, πως είναι δυνατόν να παριστάνει το δύσκολο.
Μα ποιος σας είπε κύριοι ότι αν κάνετε τους υπάκουους τροφίμους θα σταματήσετε να τρώτε καρπαζιές;
Και ποιος σας είπε ότι το θέατρο του παραλόγου που στήνει η κα Μέρκελ για να ικανοποιήσει περισσότερο την εσωτερική πολιτική σκηνή θα έχει αυλαία με χειροκροτήματα;
Πως μπορεί να κρυφτεί, ότι οι δείκτες ξεφεύγουν και το χρέος, παρά το ολέθριο PSI και τη θυσία των ασφαλιστικών ταμείων, δεν είναι διαχειρίσιμο.
Πως μπορεί να κρυφτεί ότι απαιτείται νέο κούρεμα του χρέους.
Πως μπορεί να κρυφτεί ότι δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά στραβά αρμενίζουμε.
Και αν αυτό μπορεί να κρυφτεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, γιατί αυτό που προέχει είναι στρατηγική της Γερμανίας για τη νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική και όχι η βιωσιμότητα του χρέους, στους διεθνείς οργανισμούς, πόσο εύκολο είναι άραγε να κρυφτεί;
Σε κάθε περίπτωση, το θέατρο του παραλόγου αναμένεται να μας κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον, τα νέα επεισόδια, που για άλλη μια φορά θα τα παρακολουθήσουμε με κομμένη την ανάσα.
Μόνο που οι συμπρωταγωνιστές του θεάτρου, οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί, όσο και να αναδεικνύουν το υποκριτικό τους ταλέντο, δε συγκινούν τους θεατές. Κανείς δεν τους πιστεύει πια.
Γιατί ο λαός θυμάται ότι με την προεκλογική κοροϊδία της επαναδιαπραγμάτευσης και τον παράλογο εκβιασμό της δραχμής υπέκλεψαν την ψήφο του.
Για να τον δέσουν μετεκλογικά στο Μνημόνιο. Για να τον παραδώσουν στους δανειστές.
Και τώρα, με τις προσχεδιασμένες, επικοινωνιακές αντιδράσεις τους, οι τρεις αρχηγοί προσβάλλουν, για μία ακόμα φορά, τη νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού».