Ο Μαδούρο έχει παντρευτεί δυο φορές. Ο πρώτος γάμος του ήταν με την Αντριάνα Γκέρα Άνχουλο, με την οποία απέκτησε τον μοναδικό του γιο, τον Νικολάς Μαδούρο τον Νεότερο.
Αργότερα παντρεύτηκε τη Σίλια Φλόρες, δικηγόρο και πολιτικό που αντικατέστησε τον Μαδούρο στην προεδρία της Εθνοσυνέλευσης τον Αύγουστο του 2006, όταν ο Μαδούρο παραιτήθηκε για να γίνει υπουργός Εξωτερικών. Έγινε η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε ως πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης.
- Συνδικαλισμός: Εργάστηκε ως οδηγός λεωφορείου στο μετρό του Καράκας και αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή του συνδικαλιστικού κινήματος.
- Σχέση με τον Τσάβες: Υπήρξε πιστός συνεργάτης του Ούγκο Τσάβες από τη δεκαετία του ’90. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης (2005-2006), Υπουργός Εξωτερικών (2006-2013) και Αντιπρόεδρος (2012-2013).
- Στις 14 Απριλίου 2013 προκηρύχθηκαν εκλογές για νέο Πρόεδρο, τις οποίες ο Μαδούρο κέρδισε ως υποψήφιος του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας Ενρίκε Καπρίλες, με ποσοστό 50.62%. Oρκίστηκε Πρόεδρος της Βενεζουέλας στις 19 Απριλίου 2013.
-
Διακυβέρνηση
Ο Μαδούρο άρχισε να κυβερνά τη Βενεζουέλα από τις 19 Νοεμβρίου 2013. Η διακυβέρνησή του έχει συνυπάρξει με μια πτώση στην κοινωνικο-οικονομική κατάσταση της Βενεζουέλας, με την εγκληματικότητα, τον πληθωρισμό, τη φτώχεια, την πείνα να αυξάνονται.
- Η απώλεια αυτή στη δημοτικότητα του Μαδούρο κατέδειξε την ανάγκη εκλογής μιας Εθνικής Συνέλευσης το 2015 υπό την ηγεσία της αντιπολίτευσης και ενός κινήματος το 2016 παρόλο που ο Μαδούρο εξακολουθεί να διατηρεί την εξουσία μέσω πολιτικών οργάνων όπως το Ανώτατο Δικαστήριο, η εκλογική αρχή και ο στρατός.
Με την έναρξη της συνταγματικής κρίσης στη χώρα κατά την οποία το Ανώτατο Δικαστήριο διέκοψε την εξουσία της Εθνοσυνέλευσης, προκλήθηκαν πολύμηνες διαμαρτυρίες ώστε ο Μαδούρο να ζητήσει την επανεξέταση του Συντάγματος. Στις 30 Ιουλίου 2017, εξελέγη η Συνταγματική Συνέλευση της Βενεζουέλας, με την πλειοψηφία των μελών της να τάσσεται υπέρ του Μαδούρο. Στις 20 Μαΐου 2018, ο Μαδούρο επανεξελέγη Πρόεδρος της Βενεζουέλας με το Συμβούλιο του Ατλαντικού και τους Financial Times να περιγράφουν το αποτέλεσμα ως μια εκλογική διαδικασία που είχε τη χαμηλότερη προσέλευση ψηφοφόρων στη σύγχρονη ιστορία της Βενεζουέλας.
Όπως ο Τσάβες, έτσι και ο Μαδούρο κατηγορείται για αυταρχική ηγεσία με τα μέσα ενημέρωσης να τον περιγράφουν ως δικτάτορα, ειδικά μετά την αναστολή λειτουργίας του κινήματος που απευθυνόταν προς αυτόν. Μετά τις εκλογές του 2017, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν κυρώσεις στον Μαδούρο, παγώνοντας τα περιουσιακά στοιχεία του στις ΗΠΑ και του απαγόρευσαν την είσοδο στη χώρα, δηλώνοντας ότι είναι δικτάτορας. Η πλειοψηφία των κρατών της Αμερικής και του Δυτικού Κόσμου αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη Συνταγματική Συνέλευση και την εγκυρότητα της επανεκλογής του στις εκλογές του 2018.
Η πρώτη του θητεία έληξε στις 10 Ιανουαρίου 2019 και ο πρόεδρος ορκίστηκε για δεύτερη θητεία, παρά τις εκκλήσεις για παραίτηση. Λίγα λεπτά μετά την ορκωμοσία του, ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών καταδίκασε την ενέργεια και σε ψήφισμά του τον κήρυξε “παράνομο πρόεδρο της Βενεζουέλας”, απαιτώντας τη διεξαγωγή εκλογών.
Η Εθνοσυνέλευση κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ορισμένα κράτη απομάκρυναν τις πρεσβείες τους από τη Βενεζουέλα, θεωρώντας ότι με τη νέα του ορκωμοσία, ο Μαδούρο μετέτρεπε τη χώρα σε νέα “δικτατορία”. Στις 2 Φεβρουαρίου 2019, σε συνέχεια μαζικών διαδηλώσεων στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας ο Μαδούρο πρότεινε πρόωρες βουλευτικές εκλογές.
Ο Νικολάς Μαδούρο επανεξελέγη στις Προεδρικές εκλογές του 2024 με 51,95%, ποσοστό που αμφισβητήθηκε έντονα. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός της επικήρυξής του από τις ΗΠΑ με το ποσό των 25 εκατομμυρίων δολαρίων, στις 10 Ιανουαρίου 2025, ημέρα της ορκωμοσίας του.
Περισσότεροι από 7 εκατομμύρια Βενεζουελάνοι έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους την τελευταία δεκαετία, δημιουργώντας μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις μετακίνησης πληθυσμών στη σύγχρονη ιστορία. Παρόλο που η μετανάστευση από τη Βενεζουέλα υπήρχε και νωρίτερα, η έξοδος επιτάχυνε έντονα μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Μαδούρο το 2013