Ανάμικτα συναισθήματα από τις εικόνες στα χαλάσματα που πλάκωσαν δεκάδες χιλιάδες συνανθρώπων μας στην Τουρκία και τη Συρία: Απέραντη θλίψη για τις ζωές που χάθηκαν και για τις οικογένειες που απρόσμενα έχασαν τους ανθρώπους τους, χαρά για τους λίγους που τα σωστικά συνεργεία από όλο τον κόσμο ανέσυραν ζωντανούς, οργή για τους μηχανικούς της “πεντάρας” που έχτισαν χάρτινους πύργους για το χρήμα αλλά και για τους δημόσιους λειτουργούς ενός διεφθαρμένου συστήματος που τους έκανε πλάτες, προβληματισμός για το επίπεδο των σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας που “αδελφώνουν” στους τάφους και τις καταστροφές και μισιούνται μόλις περάσει η μπόρα.
Αλλάζουμε πίστα…
Στην πολιτική, συνεχίζεται το γαιτανάκι για την ημερομηνία των εκλογών, με επικρατέστερο σενάριο για πρώτες κάλπες στις 21 Μαίου και για δεύτερες στις 2 Ιουλίου. Συνεχίζεται και η έντονη αμφισβήτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ όλων των δημοσκοπήσεων που φέρουν σαφέστατα πρώτη τη ΝΔ. Να κάνουν όλοι οι δημοσκόποι λάθος; Τίποτα δεν αποκλείεται. Πάντως εγώ, παρότι μη φαν και εκτός κλαμπ του Αδώνιδος, “τρόμαξα” από το πλήθος που πήγε για τον αποθεώσει στην προεκλογική κοπή ης πίττας του. Παρόν το…μισό υπουργικό συμβούλιο, μητροπολίτης, ο πρώην πρωθυπουργός Λ. Παπαδήμος, μέχρι και ο Αντώνης Ρέμος!
Άσχετο: Ρε μπας και έχει δίκιο τελικά ο φίλος μου ο Δημήτρης που μου έχει πει κάτι για το Άδωνι (δεν τολμώ να σας το πω) και τον έχω …κράξει;
Μια αχανής πίστα είναι αυτή των πλειστηριασμών, μετά την απόφαση, με συντριπτική μάλιστα πλειοψηφία της Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, που αποφάνθηκε ότι οι διαχειριστές των funds που εδρεύουν στην Ελλάδα (οι servicers δηλαδή) μπορούν να ενεργούν δικαστικές πράξεις, να προβαίνουν σε πλειστηριασμούς με τη δική τους επωνυμία και όχι ως πληρεξούσιοι των funds.Το ζήτημα, όπως είχαμε πει, οδηγήθηκε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, κατόπιν αντικρουόμενων αποφάσεων που έχουν εκδοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο επί του θέματος και κυρίως λόγω της αντιφατικότητας των σχετικών νόμων του 2003 και του 2015.
Ο νόμος 4354/2015 για τα «κόκκινα» δάνεια, προβλέπει ειδική νομιμοποίηση στους servicers, ώστε να μπορούν να πραγματοποιούν διαδικαστικές πράξεις αντί του δικαιούχου της απαίτησης, ενώ ο 3156/2003 που αφορά γενικά σε ρυθμίσεις δανείων και στο άρθρο 10 (παράγραφος 14) αναφέρει ότι οι προβλεπόμενες εταιρείες ενεργούν πράξεις διαχειρίσεως για λογαριασμό των εταιρειών που έχουν τα δάνεια, χωρίς να αποδίδεται σε αυτές η συγκεκριμένη ιδιότητα του «μη δικαιούχου ή μη υπόχρεου διαδίκου».
Τράπεζες, funds και servicers επέλεγαν τον νόμο του 2003, καθώς δεν τους επέβαλε να υποβάλουν αιτιολογημένη πρόταση ρύθμισης στους δανειολήπτες όπως έκανε ο μεταγενέστερος νόμος του 2015 αλλά και επειδή ο νόμος του 2003 “προσφέρει” φορολογικές απαλλαγές (έως και 38%) στα κέρδη από τη διαχείριση των κόκκινων δανείων. Αν, λέμε αν, τα funds και οι servicers ολοκληρώσουν τους περίπου 700.000 πλειστηριασμούς, γλυτώνουν φόρους 54 δισ. ευρώ.
Οργή στην κοινωνία και για την απόφαση, αλλά και για την ταχύτητα με την οποία λήφθηκε. “Εθνικοί λόγοι”, είπαν κάποιοι, “για να μην οδηγηθούμε σε νέο μνημόνιο, να μην χάσουμε την επενδυτική βαθμίδα, να μην αυξηθεί το χρέος της χώρας”. Μπα; απαντούν οι “απέναντι”: Και δεν είναι εθνικός ο λόγος να μην χάσουν την πρώτη τους κατοικία δεκάδες χιλιάδες πραγματικά “αδύναμοι” πολίτες; (δεν εννοούμε τους στρατηγικούς κακοπληρωτές). Τι να την κάνουμε την επενδυτική βαθμίδα με ξεσπιτωμένες οικογένειες; Και πως γίνεται να έχει αυξηθεί τουλάχιστον κατά 50 δισ. το δημόσιο χρέος για τη σωτηρία των τραπεζών (καλώς αυξήθηκε, χώρα χωρίς τραπεζικό σύστημα δεν υπάρχει) και να μην ακουστεί “κιχ” και να υπάρχει τώρα τόση πρεμούρα για ελάχιστα ψωρο-δισ;
Δεν θα μπούμε στο τρυπάκι των παραπάνω “διενέξεων”. Θα πούμε όμως ότι: 1. Πλειστηριασμοί, τουλάχιστον στο 80%, θα εγίνοντο ό,τι και να αποφάσιζε ο Άρειος Πάγος. Το Ανώτατο Δικαστήριο γνωμάτευσε για ένα διαδικαστικό θέμα με τους δύο αντικρουόμενους νόμους. Δεν γνωμάτευσε για “ναι” ή “όχι” στους πλειστηριασμούς. Και αυτό το “διαδικαστικό” θέμα, αφορά ούτε στο 20% των περιπτώσεων που ο κάτοχος του ακινήτου πετύχαινε με το δικηγόρο του ανακοπή-αναβολή. (όχι λήξη της υπόθεσης του πλειστηριασμού). 2. Το θέμα “σηκώθηκε” από την Αντιπολίτευση, η οποία, μόνο καθαρή δεν έχει τη φωλιά της εν τη …βασιλεία της. Αν την είχε, δεν θα ήταν στα κάγκελα ο Λαφαζάνης, ο Στρατούλης και οι “συλλογικότητες” το 2016, το 2017, το 2018. 3. Η πρόταση του Α.Τσίπρα να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί μέχρι τις εκλογές γιατί η νέα προοδευτική κυβέρνηση με τον πρώτο της νόμο θα προστατέψει την πρώτη κατοικία από τα funds και θα ρυθμίσει τα χρέη, μάλλον…μπάζει από το παρελθόν.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει έτοιμο τον νόμο, να τον δημοσιοποιήσει με όλες του τις λεπτομέρειες. Μόνο έτσι θα είναι πιστευτά αυτά που λέει. Εν τη παλάμη και ούτω …ψηφίσωμεν. Γιατί, ουκ ολίγοι την πατήσανε στο πρόσφατο παρελθόν με τον ΕΝΦΙΑ που… καταργήθηκε
Και επειδή τα πεπραγμένα όλων, μηδενός εξαιρουμένου, (ράμματα και για τον τρόπο που έγιναν οι τιτλοποιήσεις από την κυβέρνηση Μητσοτάκη που δίστασε να προχωρήσει στην bad bank και άφησε τον Ζαββό να κάνει του κεφαλιού του, με το να σώσει τις τράπεζες και να φεσώσει όλους τους άλλους) έχουν φέρει τα πράγματα στο απροχώρητο, είναι αναγκαίο αφενός να καταστεί πιο αποτελεσματικός ο εξωδικαστικός μηχανισμός αναδιάρθρωσης οφειλών και αφετέρου, τα funds να σταματήσουν τους “τσαμπουκάδες” απαιτώντας το σύνολο της οφειλής αν δεν καταβληθούν κάποιες δόσεις απειλώντας με πλειστηριασμό. Επίσης, να υποβάλλουν τα funds στους δανειολήπτες βιώσιμες προτάσεις ρύθμισης, προς όφελος και των δανειοληπτών και των ιδίων. Οι μεν για να διασώσουν μέρος της περιουσίας τους, οι δε για να εισπράξουν λεφτά σίγουρα και όχι …αέρα.
Στεναχώρησα πιθανότατα κάποιους γνωστούς και φίλους, αλλά θα επαναλάβω τη φράση του Αριστοτέλη, που διαφωνούσε ενίοτε με τη γνώμη του δασκάλου του Πλάτωνα: Φίλος μεν ο Πλάτων, φιλτάτη δε η αλήθεια.
Μου είπαν ότι κάτι καλό, στην ορθή κατεύθυνση, ετοιμάζει ο Σταικούρας με αλλαγές στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Θα καταστεί, λέει, υποχρεωτική η αιτιολόγηση μη συναίνεσης στην πρόταση ρύθμισης που παράγει ο αλγόριθμος, τόσο για τις τράπεζες και τους servicers, όσο και για τους οφειλέτες.
Πίστα Χρηματιστηρίου: Από που να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς…
Ξεκινούμε από τη μεγάλη εικόνα: Την Τρίτη ανακοινώνονται τα στοιχεία πληθωρισμού στις ΗΠΑ και θα υπάρξουν εκτιμήσεις για τα επόμενα βήματα της FED.
Για το ΧΑ, ένα από τα θέματα, αρκετά σημαντικό, είναι η απάντηση στο ερώτημα ποιοι δεν θέλουν να προχωρήσει η Attica Bank στον σχεδιασμό εξυγίανσής της, με την ΑΜΚ των 473,3 εκατ. ευρώ και με τη είσοδο του σχήματος της Τhrivest (Εξάρχου, Μπάκος-Καϋμενάκης). Απάντηση στο ερώτημα έχουν μόνο οι χρηματιστηριακές αρχές, που μάλλον δεν έδωσαν και τόση σημασία στο …αφηνίασμα της μετοχής της τράπεζας, η οποία από την αρχή του 2023 κερδίζει 366% και έφτασε σε κεφαλαιοποίηση που θα την ζήλευε και όντας…πλήρως υγιής. Η πλάκα (που δεν είναι πλάκα) είναι ότι στην Attica Bank ποσοστό 69,5% έχει το Τ.Χ.Σ, 20,11% το ταμείο των Μηχανικών (ΤΜΕΔΕ) και 8,4% ο e- ΕΦΚΑ. Πως γίνεται και το περίπου 2% οδηγεί σε τέτοια άλματα τη μετοχή;
Αναμένονται…παρεμβάσεις.
Συνέχεια σήμερα και στην έκτακτη γενικής συνέλευσης της MIG που με τις ευλογίες του εφοπλιστή των Seajets και με την ακαριαία “παρέμβαση” της δημόσιας πρότασης από την Πειραιώς, έφθασε σε αποτίμηση τα 156,7 εκατ. ευρώ, ενώ ετοιμάζεται να αποχωριστεί το μόνο άξιο λόγου περιουσιακό της στοιχείο, την Attica Goup. Μυστήρια πράγματα και κοστοβόρα, που κάποια στιγμή θα απαντηθούν.
Ράλι και στη μετοχή της Μοτοδυναμικής, που οι φήμες την θέλουν να θέλει να φύγει από το Χρηματιστήριο και να υποβάλλει δημόσια προσφορά. Γνωρίζουν-και επ’ αυτού -κάτι οι χρηματιστηριακές αρχές; Αν ούτε αυτό το γνωρίζουν, τις έχω ικανές να… μπουν από το παράθυρο στο ΧΑ οι μετοχές των θρυλικών ΜΑ-ΚΛΩ και αυτές να πανηγυρίζουν για τις νέες εισαγωγές που πέτυχαν.
B&B
