Μουντιάλ 2026: Παγκόσμια Πρωταθλήτρια η Ισπανία – Αποχαιρετισμός Μέσι με δάκρυα συγκίνησης για το τέλος

Δεκαέξι χρόνια μετά τη Νότια Αφρική, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, η Ισπανία στέφθηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια για δεύτερη φορά στην Ιστορία της. Το 2010 ήταν ο Αντρές Ινιέστα στον τελικό με την Ολλανδία, που είχε λυτρώσει τη «Ρόχα» στο 116′ της παράτασης, τα ξημερώματα της 20ής Ιουλίου 2026 πήρε τη «σκυτάλη» ο Φεράν Τόρες στο 106′ του επιπλέον χρόνου (0-0 ο κανονικός αγώνας) για να στείλει την ομάδα του Λουίς Ντε λα Φουέντε στην κορυφή του κόσμου με το 1-0 επί της Αργεντινής στο MetLife Stadium του Νιου Τζέρσεϊ.

Η αποβολή του Έντσο Φερνάντες στις καθυστερήσεις του τελικού έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην έκβασή του. Μια Αργεντινή, που ήταν μόνιμα κλεισμένη στην άμυνά της – κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο – με μηδέν τελικές προσπάθειες, ήταν εμφανές ότι ο στόχος της ήταν να στείλει το ματς στην παράταση και μετά στα πέναλτι. Δεν τα κατάφερε η ομάδα του Σκαλόνι και μοιραία απέτυχε να κάνει το back to back στους τίλους, μετά το 2022 και το τρόπαιο που κατέκτησε στο Κατάρ στη διαδικασία των πέναλτι απέναντι στη Γαλλία.

Ο Λιονέλ Μέσι κλείνει με αυτό τον τρόπο την καριέρα του στην Εθνική, έχοντας πάρει το βαρύτιμο τρόπαιο πριν από 4 χρόνια και ολοκληρώνοντας τη διοργάνωση όντας δεύτερος σκόρερ με 8 γκολ πίσω από τον Κιλιάν Μπαπέ των 10 τερμάτων. 

Ο Λιονέλ Μέσι ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής στον τελικό του Μουντιάλ της Αμερικής, αφού ακόμη και μετά την ήττα της Αργεντινής από την Ισπανία, όλες οι κάμερες ήταν πάνω του και η ψυχραιμία ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Όμως, «έσπασε» όταν το γήπεδο τον αποθέωσε στην παραλαβή των μεταλλίων. Το MetLife Stadium σηκώθηκε όρθιο και τον αποθέωσε με ένα χειροκρότημα που έμοιαζε να τον αγκαλιάζει ολόκληρο. Ο Μέσι λύγισε. Έβαλε κλάματα και έμεινε ακίνητος

Ο δακρυσμένος Λιονέλ Μέσι

Συγκλονιστική στιγμή: Ο Μέσι έβαλε τα κλάματα μπροστά στον κόσμο της Αργεντινής που φώναζε το όνομα του, βίντεο

Κακό από πλευράς ποιότητας ήταν το πρώτο 45λεπτο του τελικού, με την Ισπανία να προσπαθεί περισσότερο να επιτεθεί και την Αργεντινή σε μόνιμη θέση άμυνας να ψάχνει την αντεπίθεση. Οι δύο ομάδες, πάντως, σε γενικές γραμμές απέφυγαν να ρισκάρουν φυλάσσοντας περισσότερο τα νώτα τους.

Δυο καλές στιγμές σημειώθηκαν στο διάστημα αυτό, αμφότερες για τη «Ρόχα». Με τον Γιαμάλ στα πρώτα λεπτά να βρίσκεται σε θέση βολής απέναντι από τον Μαρτίνες, αλλά το τελείωμά του δεν ήταν καλό. Στο 38′ το σουτ του Ογιαρθάμπαλ από το ημικύκλιο της περιοχής βρήκε σε ετοιμότητα τον Ε. Μαρτίνες.

Η «Ρόχα», όπως και στο πρώτο μέρος, έτσι και στο δεύτερο ήταν η ομάδα που προσπαθούσε να αναπτυχθεί πιο ορθολογικά και να βρει τους διαδρόμους για να σκοράρει, αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό. Η άμυνα των Αργεντινών εύκολα ή, δύσκολα έκλεινε όλα τα κενά και κρατούσε το μηδέν. Επιθετικά, η «Αλμπισελέστε» ήταν παντελώς… αδιάφορη!

Στο 64′ ο Μαρτίνες απέκρουσε πολύ δύσκολα σε κόρνερ το σουτ του Όλμο, σε μία χρονική περίοδο που η Ισπανία αύξανε όλο και περισσότερο την πίεσή της, ενώ τρία λεπτά μετά ο γκολκίπερ των Αργεντινών, μπλόκαρε την κοντινή κεφαλιά του Τόρες. Και πάλι ο Μαρτίνες ήταν σε σωστή θέση στο 77′ στο βολέ του Κουμπαρσί.

Ο τελικός πήρε φωτιά στο 90’+3 όταν ο Βίντσιτς έβγαλε δεύτερη κίτρινη κάρτα στον Εντσο Φερνάντες για φάουλ στον Λαπόρτ. Οι Αργεντινοί διαμαρτυρήθηκαν έντονα στον Σλοβένο ρέφερι όχι για το αν ήταν φάουλ, αλλά για την κάρτα που δέχθηκε ο άσος της Τσέλσι. Το VAR συμφώνησε με τον «άρχοντα» του τελικού κι έτσι η Αργεντινή μπήκε στην παράταση με παίκτη λιγότερο.

Παρότι το δεύτερο ημίχρονο ήταν ένας επιθετικός μονόλογος των Ισπανών, ο Εμιλιάνο Μαρτίνες αποδείχθηκε «φύλακας-άγγελος» της εστίας των Αργεντινών και τουλάχιστον σε πέντε περιπτώσεις δεν επέτρεψε στους Ίβηρες να προηγηθούν. Ακόμη και στο 90’+7 ήταν εκεί στο απευθείας φάουλ του Γιαμάλ απομακρύνοντας την μπάλα σε κόρνερ κι αμέσως μετά ο Βίντσιτς σφύριξε τη λήξη…

Το επιπλέον ημίωρο

Μια φάση που σίγουρα θα συζητηθεί έγινε στο 97′. Ο Νίκο Γουίλιαμς έστειλε την μπάλα στα δίχτυα με σουτ, αλλά δευτερόλεπτα νωρίτερα ο Σλοβένος διαιτητής είχε σφυρίξει επιθετικό φάουλ του Μερίνο στον Οταμέντι, κάτι που δεν φάνηκε να ισχύει σε όλα τα ριμπλέι που έδειξε η τηλεόραση. Το γκολ, πάντως, δε μέτρησε…

Τεράστια ευκαιρία έχασε η Ισπανία στο 103′ με τον Μερίνο να μην μπορεί να πιάσει από κοντά την κεφαλιά μετά από σέντρα του Νίκο Γουίλιαμς.

Η ποδοσφαιρική… δικαιοσύνη αποδόθηκε με την έναρξη του β’ ημιχρόνου της παράτασης. Ο Νίκο Γουίλιαμς «έστρωσε» με το κεφάλι στον Φεράν Τόρες και ο στράικερ της Μπαρτσελόνα στο 106′ «εκτέλεσε» τον Μαρτίνες (1-0), που αυτή την φορά δεν μπορούσε να κάνει απολύτως τίποτα.

Ο στράικερ της Μπάρτσα πέτυχε και δεύτερο γκολ στο 115′, το οποίο δεν μέτρησε καθώς είχε ξεκινήσει από οφσάιντ.

Διαιτητής: Σλάβκο Βίντσιτς (Σλοβενία)
Κίτρινες: Λ. Μαρτίνες, Παρέδες, Φερνάντες, Ρομέρο
Κόκκινες: 90’+3 Φερνάντες (δεύτερη κίτρινη), 120’+6′ Παρέδες (απευθείας στον πάγκο)

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

ΙΣΠΑΝΙΑ (Λουίς ντε λα Φουέντε): Σιμόν, Πόρο, Κουμπαρσί, Λαπόρτ (99′ Ερικ Γκαρσία), Κουκουρέγια, Ρόδρι (99′ Θουμπιμέντι), Ρουίθ (62′ Πέδρι), Μπαένα (75′ Ν. Γουίλιαμς), Όλμο (75′ Μερίνο), Γιαμάλ, Ογιαρθάμπαλ (62′ Φεράν Τόρες).

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ (Λιονέλ Σκαλόνι): E. Μαρτίνες, Μοντιέλ (58′ Μολίνα), Ρομέρο (70′ Μεδίνα), Λ. Μαρτίνες (44′ λ.τρ. Οταμέντι), Ταλιαφίκο, Ντε Πολ (70′ Σιμεόνε), Φερνάντες, Μακ Άλιστερ, N. Γκονζάλες (46′ Παρέδες), Άλβαρες (102′ Σενέσι), Μέσι.

ΑΜΠΕ

Εντυπωσιακή τελετή λήξης στο ημίχρονο

Έπειτα από πέντε εβδομάδες αγώνων σε Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά και Μεξικό, με τη συμμετοχή για πρώτη φορά 48 εθνικών ομάδων, το 23ο Μουντιάλ έφτασε στο τέλος του, έχοντας συμπληρώσει συνολικά 104 αναμετρήσεις.

Πριν από τη σέντρα του μεγάλου τελικού, τον οποίο παρακολούθησε από κοντά και ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, οι περίπου 80.000 θεατές του γηπέδου και τα δισεκατομμύρια τηλεθεατών σε όλο τον κόσμο είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν μία εντυπωσιακή τελετή λήξης, γεμάτη γνωστά ονόματα από τον χώρο της μουσικής και της ψυχαγωγίας.

Αντίστοιχη αίσθηση προκάλεσε και το σόου στο ημίχρονο του τελικού, εμπνευσμένο από το Super Bowl και σχεδιασμένο από τον Κρις Μάρτιν των Coldplay.

Στη σκηνή εμφανίστηκαν η Μαντόνα που τραγούδησε έχοντας στο πλευρό της τους Βραζιλιάνους θρύλους Ρονάλντο Ναζάριο και Ροναλντίνιο, η Σακίρα, ο Burna Boy, ο Τζάστιν Μπίμπερ και το συγκρότημα BTS, σε μία παραγωγή που προσέλκυσε  κοινό όλων των ηλικιών και από κάθε γωνιά του πλανήτη.

Η Σακίρα και ο Burna Boy ερμήνευσαν το επίσημο τραγούδι του Μουντιάλ, το «Dai Dai», ενώ στο πρόγραμμα συμμετείχε  ακόμη ο διεθνούς φήμης μαέστρος Γκουστάβο Ντουνταμέλ, μία χορωδία από τη Νέα Υόρκη και οι Coldplay.

Το σόου έχει και φιλανθρωπικό χαρακτήρα, καθώς μέρος των εσόδων θα διατεθεί σε προγράμματα εκπαίδευσης που υλοποιούν η FIFA και η Global Citizen.

ΡΕΚΟΡ ΕΣΟΔΩΝ

Η FIFA είναι έτοιμη να επιτύχει ρεκόρ εσόδων για το Παγκόσμιο Κύπελλο, το οποίο ολοκληρώνεται απόψε, με τα συνολικά έσοδα να φτάνουν ενδεχομένως τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια (13 δισεκατομμύρια ευρώ), ένα ποσό πολύ υψηλότερο από την αρχική εκτίμηση των 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων (9,6 δισεκατομμύρια ευρώ).

Αυτό αναφέρεται στο σημερινό φύλλο της βρετανικής εφημερίδας «Guardian», η οποία αποδίδει τη σημαντική αύξηση στη δευτερογενή αγορά μεταπώλησης εισιτηρίων -στην οποία η FIFA λαμβάνει δύο προμήθειες, 15% από τον αγοραστή και 15% από τον πωλητή- και στα έσοδα από τη φιλοξενία, τα οποία περιλαμβάνουν υπηρεσίες υψηλής ποιότητας (boxes, VIP περιοχές κ.λπ.).

Κατά την άποψη της εφημερίδας, δεδομένου ότι οι εθνικές ομοσπονδίες είναι πιθανό να επωφεληθούν από την αυξημένη χρηματοδότηση που τους διατίθεται από τη FIFA, αυτό θα έχει επίσης θετικό αντίκτυπο στη στάση του προέδρου της διεθνούς ομοσπονδίας, Τζιάνι Ινφαντίνο, ειδικά απέναντι σε εκείνους που είναι λιγότερο ευθυγραμμισμένοι.

Επιπλέον, σύμφωνα με τον Guardian, σχεδόν όλες έχουν ήδη δηλώσει την υποστήριξή τους στον πρόεδρο ενόψει της επανεκλογής του.

Η επιτυχία της διοργάνωσης, συνεχίζει η εφημερίδα, ενισχύει επίσης την πιθανότητα οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιστρέψουν για να φιλοξενήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον. Οι εκδόσεις του 2030 (Μαρόκο, Ισπανία και Πορτογαλία) και του 2034 (Σαουδική Αραβία) έχουν ήδη ανατεθεί, αλλά τα πάντα για το 2038 είναι ακόμα αβέβαια.