- Ανθεκτικότητα του τραμπισμού: Εκτίμησε ότι ο τραμπισμός δεν θα εξαφανιστεί, καθώς το φαινόμενο διατηρεί ισχυρά ερείσματα και θα συνεχίσει να αντιστέκεται.
- Πρόβλεψη για θεσμική κρίση: Προέβλεψε μια διετή συνταγματική και πολιτική κρίση στις ΗΠΑ, κάνοντας λόγο για ένα εξαιρετικά δυσλειτουργικό εσωτερικό τοπίο.
- Επιπτώσεις στην Ευρώπη: Προειδοποίησε ότι έρχονται δύσκολες ημέρες για την Ευρώπη, εκτιμώντας ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα στρέψει την προσοχή του στην εξωτερική πολιτική, γεγονός που απαιτεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση να εξοπλιστεί με στρατηγική υπομονή.
- Θεσμική θωράκιση: Χαρακτήρισε τις τρέχουσες εξελίξεις ως ενθαρρυντικές για τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών στην Αμερική, προσθέτοντας ότι δημιουργούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις για την ανασυγκρότηση του δυτικού δημοκρατικού κεκτημένου.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στις επιπτώσεις των αμερικανικών εξελίξεων για την ελληνική εξωτερική πολιτική, με επίκεντρο τη στρατηγική σχέση της Ελλάδας με το Ισραήλ.
Χαρακτήρισε τη συνεργασία των δύο χωρών εθνική στρατηγική επιλογή, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η στενή σχέση δεν πρέπει να οδηγεί σε ταύτιση των προτεραιοτήτων τους ούτε σε περιορισμό της αυτονομίας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
“Πολύ καλά κάνουμε και έχουμε αυτή τη στενή στρατηγική σχέση. Πολύ καλά κάνουμε και προμηθευόμαστε την αντιαεροπορική ασπίδα. Αλλά δεν εκχωρούμε σε κανέναν άλλον την εξωτερική μας πολιτική. Δεν μπορούμε να κάνουμε εξωτερική πολιτική δια αντιπροσώπου”, τόνισε.
Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη προσεκτικής παρακολούθησης των σχέσεων μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο σημαντικών μεταβολών στις σχέσεις Ουάσιγκτον – Τελ Αβίβ.
Ειδικότερα, εκτίμησε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ενδέχεται να επιχειρήσει να μεταφέρει στον Ισραηλινό πρωθυπουργό μέρος της ευθύνης για κρίσιμες αποφάσεις που σχετίζονται με το Ιράν.
Η διαχείριση της σύγκρουσης με την Τεχεράνη και η αναζήτηση μιας εξόδου από τον πόλεμο αποτελούν, σύμφωνα με τον ίδιο, ιδιαίτερα δύσκολη πολιτική και στρατηγική εξίσωση για την αμερικανική εκτελεστική εξουσία.
Στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπογράμμισε ότι ο διάλογος με την Τουρκία πρέπει να συνεχιστεί, καθώς αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την αντιμετώπιση των διμερών διαφορών και, κυρίως, για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.
Αναφερόμενος στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης στην Ανατολική Μεσόγειο και στις αντιδράσεις της Άγκυρας, επισήμανε ότι το υποθαλάσσιο καλώδιο δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως υποκατάστατο ή προέκταση του συνόλου των ελληνοτουρκικών διαφορών.
Όπως εξήγησε, η πόντιση υποθαλάσσιων καλωδίων είναι, βάσει του Δικαίου της Θάλασσας, τεχνικά ευκολότερη διαδικασία σε σύγκριση με την κατασκευή αγωγών. Ωστόσο, στην περίπτωση του συγκεκριμένου έργου έχει μεταφερθεί μια ευρύτερη γεωπολιτική ένταση.
Ο ίδιος εμφανίστηκε αισιόδοξος για την πορεία του έργου, ιδίως μετά την είσοδο της Γαλλίας ως επιχειρηματικού και εμπορικού εταίρου, διευκρινίζοντας όμως ότι η ολοκλήρωση της διασύνδεσης δεν συνεπάγεται αυτομάτως μεταβολή των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
“Η πόντιση και η ενεργοποίηση του καλωδίου δεν σημαίνει ότι έχουν αλλάξει επίπεδο οι ελληνοτουρκικές σχέσεις ή ότι έχουν επιλυθεί περιφερειακά ζητήματα”, σημείωσε.
Παράλληλα, έθεσε ως αναγκαία την προσεκτική αξιολόγηση των ελληνικών και τουρκικών τοποθετήσεων στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, καθώς και των ευρύτερων συσχετισμών δυνάμεων στην περιοχή της Μεσογείου.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος αναφέρθηκε στον ιδιαίτερο ρόλο της Κύπρου, τονίζοντας ότι η Ελλάδα οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις ευαισθησίες και τις ιδιαιτερότητές της, καθώς η γεωγραφική της θέση δημιουργεί αυξημένες ανάγκες στήριξης.
Υπογράμμισε ότι η Κύπρος πρέπει να αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι να εντάσσεται αποκλειστικά στο πλαίσιο των μεσανατολικών εξελίξεων.
“Πρέπει να θεωρείται ευρωπαϊκή χώρα όπως είναι ευρωπαϊκή χώρα και όχι μεσανατολική”, ανέφερε, χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη προσέγγιση ιδιαίτερα σημαντική και για την αντιμετώπιση του Κυπριακού ως διεθνούς προβλήματος.
