Οι ελληνικές τράπεζες έχουν κεφάλαια, κέρδη και διάθεση για εξαγορές. Αυτό που δεν αγοράζουν είναι άλλες τράπεζες. Τα deals που ανακοινώθηκαν τους τελευταίους μήνες έχουν κοινό παρονομαστή, την ασφάλιση, τη διαχείριση κεφαλαίων και τις χρηματιστηριακές υπηρεσίες, δηλαδή δραστηριότητες που φέρνουν προμήθειες χωρίς να φουσκώνουν τον ισολογισμό.
Ο χάρτης των κινήσεων
Η Eurobank υπέγραψε δεσμευτική συμφωνία 813 εκατ. ευρώ για το 80% της Eurolife που δεν κατείχε, ώστε να γίνει μοναδικός μέτοχος. Η Εθνική προχώρησε σε μνημόνιο συνεργασίας για την απόκτηση του 30% της Allianz στην Ελλάδα, μαζί με δεκαετή συνεργασία στη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων. Η Πειραιώς είχε ανοίξει τον δρόμο το 2025, με την εξαγορά της Εθνικής Ασφαλιστικής έναντι 600 εκατ. ευρώ.
Στη διαχείριση κεφαλαίων και στις επενδυτικές υπηρεσίες, η Alpha Bank εξαγόρασε την Alpha Trust έναντι 63,5 εκατ. ευρώ και η Optima Bank την Euroxx έναντι 65,5 εκατ. ευρώ. Η CrediaBank απέκτησε το 70% της Παντελάκης Χρηματιστηριακής και προχωρά σε συγχώνευση με απορρόφηση της Ευρώπη Holdings, με τους δικούς της μετόχους να κρατούν το 90,375% της νέας εταιρείας.
Γιατί προμήθειες και όχι δάνεια
Η λογική είναι απλή. Τα επιτόκια έχουν πέσει από τα υψηλά τους και το καθαρό έσοδο από τόκους δεν θα μεγαλώνει με τους ρυθμούς των προηγούμενων ετών. Οι τράπεζες χρειάζονται έσοδα που δεν εξαρτώνται από την ΕΚΤ, και τα βρίσκουν στις προμήθειες από ασφάλειες, αμοιβαία κεφάλαια και χρηματιστηριακές συναλλαγές. Επιπλέον, μια ασφαλιστική ή μια ΑΕΔΑΚ πουλιέται πιο εύκολα μέσα από ένα δίκτυο καταστημάτων και ψηφιακών εφαρμογών με εκατομμύρια πελάτες, που ήδη υπάρχει.
Υπάρχει και κεφαλαιακό όφελος. Οι εξαγορές μη τραπεζικών εταιρειών καταναλώνουν λιγότερα εποπτικά κεφάλαια από την απόκτηση δανειακών χαρτοφυλακίων, και επιτρέπουν στις τράπεζες να συνεχίσουν να μοιράζουν μερίσματα και να αγοράζουν ίδιες μετοχές.
Η ίδια εικόνα σε όλη την Ευρώπη
Η τάση δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα. Σύμφωνα με την EY, το πρώτο εξάμηνο του 2026 ανακοινώθηκαν 375 συναλλαγές στον ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό τομέα, 7% περισσότερες από πέρυσι, αλλά με συνολική αξία 64 δισ. δολάρια από 75 δισ. Οι καθαρά τραπεζικές συναλλαγές μειώθηκαν από 96 σε 88 και η αξία τους έπεσε από 51 σε 19 δισ. δολάρια. Αντίθετα, στην ασφάλιση οι συναλλαγές αυξήθηκαν από 146 σε 153 και στη διαχείριση κεφαλαίων από 108 σε 134.
Με άλλα λόγια, η Ευρώπη κάνει περισσότερα και μικρότερα deals, και τα κάνει γύρω από τις τράπεζες και όχι μέσα σε αυτές.
Το επόμενο βήμα
Το ερώτημα για τους επενδυτές είναι πόσο κοστίζουν αυτές οι κινήσεις και πότε θα φανούν στα αποτελέσματα. Τα περισσότερα deals είναι μικρά σε σχέση με τα κεφάλαια των τραπεζών και δεν απειλούν τις διανομές. Το πραγματικό τεστ θα είναι αν οι προμήθειες θα αντισταθμίσουν την πίεση στα επιτοκιακά έσοδα το 2027, όταν τα επιτόκια θα έχουν σταθεροποιηθεί και η διαφορά θα κρίνεται από το ποιος έχει χτίσει το μεγαλύτερο δίκτυο πώλησης προϊόντων.
Μια μεγάλη ελληνική τραπεζική συγχώνευση δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Ένα μεγάλο διασυνοριακό deal, με μια ελληνική τράπεζα ως στόχο ή ως αγοραστή, είναι πιθανότερο, και εκεί η έκβαση της υπόθεσης UniCredit και Commerzbank θα μετρήσει.
