WSJ: Να γιατί απομονώνουν την Ελλάδα οι άλλοι 18 της ευρωζώνης

ImageHandler (4)

Σε δύο ομάδες φαίνεται να είναι χωρισμένες οι χώρες της ευρωζώνης, γράφει η εφημερίδα: Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι 18 και από την άλλη η Ελλάδα – Ποιοι είναι οι παράγοντες που συνέβαλαν σε αυτό.

Οι 19 χώρες της ευρωζώνης έχουν χωριστεί σε δύο ομάδες. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι 18 και από την άλλη η Ελλάδα, όπως τουλάχιστον υποστηρίζει άρθρο της Wall Street Journal.

Ο αρθρογράφος Stephen Fidler, ανταποκριτής της εφημερίδας στις Βρυξέλλες, εξετάζει όλους τους παράγοντες στους οποίους μπορεί να οφείλεται η ουσιαστική απομόνωση της Ελλάδας, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται ακόμη και η διαφορετική, θεωρητική οικονομική προσέγγιση του ελληνικού οικονομικού επιτελείου, με δεδομένη την προτίμηση του Γ. Βαρουφάκη στον John Keynnes.

Στο δημοσίευμα υποστηρίζεται ότι η πλήρης απομόνωση δεν φαίνονταν ότι θα κατέφθανε όταν η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε τα ηνία στα τέλη Ιανουαρίου. «Στην αρχή υπήρξαν και ορισμένοι υποστηρικτές, κυρίως σε γαλλική και ιταλική αριστερά. Όμως ο Γ. Βαρουφάκης, μάλλον, έχασε έναν σύμμαχο όταν δήλωσε πως εάν χρεοκοπήσει η Ελλάδα, η επόμενη χώρα που θα ακολουθήσει είναι η Ιταλία», σημειώνει ο αρθρογράφος.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον Peter Ludlow, ιστορικό που ζει στις Βρυξέλλες και ασχολείται αποκλειστικά με την Ε.Ε., η απομόνωση της Ελλάδας είναι κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ με καμία άλλη χώρα.

Πως μπορεί, όμως, κάποιος να εξηγήσει αυτήν την κατάσταση;

Πρώτον ορισμένες χώρες της ευρωζώνης – Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία αλλά και Βαλτικές χώρες – θεωρούν ότι έχουν υποφέρει πολλά, τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο και επιμένουν ότι το μόνο φάρμακο για την Ελλάδα είναι να ακολουθήσει το παράδειγμά τους. Επίσης κράτη όπως η Σλοβακία και οι Βαλτικές χώρες, τονίζουν ότι είναι πιο φτωχές από την Ελλάδα και έχουν χαμηλότερο βασικό μισθό.

Δεύτερο, ενδεχόμενο να υπάρξει νέο κούρεμα του ελληνικού χρέους – η Αθήνα οφείλει στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις 195 δισ. ευρώ – θα σημάνει περαιτέρω απώλειες για τα κράτη της ευρωζώνης και φυσικά για τους φορολογούμενους τους. Αν και χώρες όπως η Γερμανία μπορούν να αντέξουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, χώρες όπως η Σλοβενία σε καμία περίπτωση δεν μπορούν, εάν τουλάχιστον ισχύουν τα στοιχεία του Bloomberg, ότι οι οφειλές της Ελλάδας προς την Σλοβενία αντιστοιχούν στο 3%.

Τρίτον υπάρχει και το πολιτικό ζήτημα. Το να «υποκύψει» η Ευρώπη στις απαιτήσεις μίας ριζοσπαστικής κυβέρνησης, η οποία της ζητά να ξαναγράψει τους κανόνες είναι κάτι που φοβούνται οι πολιτικοί. Εάν κάτι τέτοιο συμβεί τότε ενθαρρύνονται ανάλογες κινήσεις και στο εσωτερικό των δικών τους κρατών και πιθανώς να τίθεται σε κίνδυνο και η καριέρα των πολιτικών.

Τέταρτον είναι το ζήτημα της «χαμηλής» χημείας μεταξύ της νέας ελληνικής κυβέρνησης και άλλων κυβερνήσεων της ευρωζώνης. Για τις περισσότερες κυβερνήσεις της ευρωζώνης αυτό που μετρά είναι οι κανόνες. Δεν ισχύει μόνο για τη Γερμανία αλλά και για άλλα κράτη των οποίων οι κυβερνήσεις θεωρούν ότι η λιτότητα που έχει εφαρμοστεί στη Γηραιά Ήπειρο ήταν μία επιτυχημένη πολιτική επιλογή.

Ένα ακόμη πρόβλημα – πάντα σύμφωνα με την WSJ – δεν είναι τόσο το γεγονός ότι στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν πολλοί μαρξιστές αλλά το ότι το οικονομικό του επιτελείο επηρεάζεται από την θεωρία του John Maynard Keynes, δηλαδή την Αγγλο-Σαξωνική λογική της οικονομικής διαχείρισης και όχι αυτήν της κεντρικής Ευρώπης.

Άλλωστε ο κ. Βαρουφάκης πηγαίνει στις συνόδους του Eurogroup, συνοδευόμενος από τους Αμερικανούς οικονομολόγους James Galbraith και Jeffrey Sachs. Στήριξη στην ελληνική κυβέρνηση παρέχουν οι, επίσης, Αμερικανοί οικονομολόγοι Paul Krugman και Joseph Stiglitz.
«Ο Βαρουφάκης, οι συνεργάτες και βοηθοί του στην νέα κυβέρνηση έχουν περισσότερα κοινά στοιχέια με τη Βρετανία και τις ΗΠΑ. Άλλωστε ο Βαρουφάκης πραγματοποίησε την πρώτη επίσκεψη του ως υπουργός Οικονομικών στο Λονδίνο», σημειώνει ο κ. Ludlow.

Για τον κ. Βαρουφάκη και την κυβέρνησή του, όπως και για όλους τους οικονομολόγους που στηρίζουν την θεωρία του Keynes, η άποψη ότι η λιτότητα έφερε αποτέλεσμα θα μπορούσε να τους προκαλέσει ακόμη και γέλια, εάν δεν είχε προκαλέσει τόσο οδυνηρά πλήγματα στην ελληνική οικονομία. Η Ελλάδα έχει χάσει το 25% του ΑΕΠ της και η Ευρωζώνη ζητά από τον ασθενή να δώσει και άλλο αίμα.

«Η κόντρα μεταξύ της νέας ελληνικής κυβέρνησης και της υπόλοιπης ευρωζώνης είναι, ως εκ τούτου, βαθιά και περίπλοκη. Είναι το αποτέλεσμα σύγκρουση διαφορετικών προσωπικών στυλ, διαφορετικής φιλοσοφίας και αντικρουόμενων εθνικών συμφερόντων. Όλες οι χώρες της ευρωζώνης υποστηρίζουν ότι θέλουν την Ελλάδα στο ευρώ. Όμως δεν θα γεφυρώσουν εύκολα τις διαφορές τους. Πιθανώς αυτές οι διαφορές και να μην γεφυρώνονται», καταλήγει το άρθρο της αμερικανικής εφημερίδας.